Motyw nieśmiertelności poezji i poety, władzy poety nad czasem w świetle poezji Horacego i innych utworów

Weź pod uwagę wiersz Horacego "Wybudowałem pomnik trwalszy niż ze spiżu" i zestaw go z tzw. testamentami poetyckimi innych twórców.

Na maturze można zestawić wiersz rzymskiego poety z "Testamentem moim" Juliusza Słowackiego lub "Pieśnią XXIV" Jana Kochanowskiego. Jako utwór do interpretacji mógłby się pojawić np. wiersz Anny Kamieńskiej "Umrę cała" czy ironiczny "Nagrobek" Wisławy Szymborskiej. Także "radość pisania" Szymborskiej to wiersz, w którym mowa o stosunku poety do czasu i śmiertelności. Przy porównaniu warto wyeksponować optymizm i wiarę Horacego w nieśmiertelność poezji, podzieloną przez Jana Kochanowskiego czy nawet Juliusza Słowackiego lub Cypriana Kamila Norwida. Poeci współcześni, np. Wisława Szymborska w wierszu "Radość pisania", wskazują już na liczne ograniczenia rzekomo nieśmiertelnego poety. Wiersz Horacego rozpoczyna w literaturze swoistą paradę bardziej lub mniej poważnych testamentów poetyckich, takich jak "Testament mój" Juliusza Słowackiego, wiersze Cypriana Kamila Norwida, czy "Nagrobek" Wisławy Szymborskiej.